27 Ocak 2007 Cumartesi

TERKETMEDİ SEVDAN BENİ...

Terketmedi sevdan beni
Ac kaldım,susuz kaldım
Hayın,karanlıktı gece
Can garip,can suskun,can paramparca
Ve ellerim kelepçede
Tütünsüz,uykusuz kaldım
Terketmedi sevdan beni

HASRET

Bu yüreğin en değerli sahibi;
Uzun zamandır şarkı dinlemiyordum. Şimdi bilgisayarın başında birkaç şarkı dinledim. Dinledikçe içim acıyor. Dinledikçe hasretim bir düğüm gibi boğazıma takılıyor. Seni meğerse sandığımdan daha da çoközlemişim de bundan kendimin haberi yokmuş. Gözlerimin dolmasına engel olamıyorum. İçimde sanki ateşten fırtınalar kopuyor. Şarkılar, türküler sanki daha bir anlamlı, daha bir güzel geliyor insana. Boşuna değilmiş demekki atasözleri. Ateş düştüğü yeri yakarmış ey sevdiceğim. Hasretin okları cidden sineleri delip geliyormuş. Özlüyorum seni ey sevgilim. Özlemek kelimesinin sonuna kadar hakkını vererek özlüyorum.Birgün özlemek ile alakalı birisi birşey derse yanımda ; sana olan hasretimi aklıma getireceğim. Acı hasretini nasıl da çektiğimi hatırlayacağım meleğim. Sana olan hasretimle beslenecek o yüce sevgim. Seni ömür boyu seveceğim. Bir ömürden de öte seveceğim melek sevdiğim.

İÇİMDE BİR YARA VAR

İçimde bir yara var.Kanadıkça kanar durur. Hasretten örülmüş ateşten bıçaklarla dağlarlar yaramı. Özlüyorum seni sevgilim. İçimdeki yaraya hasretini bandırıyorum. Değdikçe sancımı keser belki diye...