19 Aralık 2015 Cumartesi


Geçenlerde minik kızıma bu parçayı armağan etmiştim. Daha doğrusu eşime armağan ettim fakat bizim minik hatun kıskançlık krizine girince ona da armağan ederek gönlünü aldım.

Bugün sabah uyanır. Annesinin telefonuna kulaklığı takar ve bu parçayı bulur ve dinler, dinler, dinler... İçerden ağlama sesi gelince şaşırdık. Annesi ile birlikte yanına geliriz, ağlama nedenini öğrenmek için.

"Baba senin armağan  ettiğin bu şarkıya ben çok duygulanıyorum. Hep ağlıyorum. " cümleleri dökülür dudaklarından. 5-6 yasında bir çocuğun bu parçayı dinlerkenki hislerini görebilmeyi çok isterdim. Neden bu kadar ağlatır? Aslında biliyorum da. Şarkının belki sözlerini tam kavrayamıyor ama müzikleri kimi insan için çok can acıtıcı olabiliyor demekki. Tıpkı babasının ilk dinlediği gün gibi....


Çok yaşa Mehmet Güreli...