25 Nisan 2012 Çarşamba

DOSTLUK ÜZERİNE...


Kasabanın birinde yaşayan bir aile varmış. Ailenin tek çocuğu  eve geç gelir, anne-babasını endişelendirirmiş. Babası birgün sormuş: “Oğlum ne yapıyorsun gece geç saatlere kadar böyle?” Çocuk “Arkadaşlarımla, dostlarımla birlikteyim baba” demiş. Babası “ Dost dediğin bir tane olur , o da her zaman değil.İhtiyacın oldugunda seni bulur” demiş. Çocuk “ Olurmu baba? Nerdeyse benim bütün arkadaşlarım dostumdur” cevabını verir.Baba diretir bunun üzerine. “Hayır oğlum olurmu? Madem onların hepsi senin dostun; o zaman bir deneme yapta gör” diye ogluna nasihat eder. Bu konuşma üzerine baba ogul , ahırda bir oglak kesip bir halıya sararlar. Sonra çocuk bütün arkadaşlarının  gece vakti evine gider ve yardım ister “Birini vurdum öldürdüm” diyerek. Ancak bütün dost bildiği arkadaşları olayı duyar duymaz kapıyı suratına kapatırlar. Çocuk eve üzgün bir şekilde döndüğünde babasına haklı oldugunu söyler. Babası ona yinede dostlugun bu demek olmadıgını anlatır. Çocuk bunun üzerine iyice şaşırır ve “Nasıl?” diye sorar. Babası derki “Yumurtacı Ali benim dostumdur, git ona, adam vurdugunu söyle ve gel” Çocuk Yumurtacı Alinin yanına gider ve adama halıyı göstererek durumu anlatır.Yumurtacı Ali  , çocuğu arka tarafa götürür ve derin bir kuyu kazar.Sonra da halıyı içine bile bakmadan kuyuya atar. Üstünüde soğan filizleri ile kaplar bir güzel. Orayı doldurur. Ve sonra “Babana selam söyle” deyip çocugu ugurlamış.Çocuk büyük bir sevinçle babasının yanına gelir. “Evet babacıgım. Dostluk bu olsa gerektir.” der babasına. Babası “Hayır oglum. Dostluk bu demek degil” diye cevap verir. Çocuk iyiden iyiye şaşkınlık içindedir.Babası ertesi günün Cuma oldugunu ve Alinin pazar yerinde yumurta tezgahı oldugunu söylerek devam eder. “Aliye git ve tezgahı devir.Eğer Ali amcan laf söylemeye kalkarsa bir de tokat at” der. Çocuk “Olurmu baba? Bu kadar iyibir insana bu yapılırmı” diye sormuş.Babası “Sen dediğimi yap ve dostlugun ne demek olduğunu öğren” diye cevap verir. Ertesi gün çocuk pazara gider ve Yumurtacı Alinin tezgahına tekme atarak tezgahı devirir.Kendisine “Ne yapıyorsun oglum. Dur” diyen Aliye de bir tokat atar ve arkasına bakmadan oradan kaçar.Ardından Yumurtacı Ali çocuğa şu şekilde seslenir:

“OĞLUM! BABANA SELAM SÖYLE. BİZ 1000 YUMURTAYA , 1 TOKATA SOĞAN TARLASI BOZMAYIZ”

DOSTLUK O KADAR KOLAY DEĞİL. O KADAR KOLAY KAZANILSAYDI ADI DOSTLUK OLMAZDI. 



Bu hikayeyi dost bildiğim ve vaktiyle en yakınımda yeralmış olan ancak artık benimle tek ortak paydası aynı göğün altında yalamak olan ve  yakınımda yeri olmayan insanlara ithaf ediyorum. ve sormak istiyorum birgün bu yazıyı okursanız şayet;
Ben size ne yaptım da buna reva görüldüm??? Bana reva gördüğünüz hakmıydı???